از آنجاییکه یک شبه یک تفکر ضد انسانی و ضد بشری و تبهکار مانند داعش، تحت حمایت دولتها تبدیل به یک نیروی عظیم نظامی, اشغالگر و متجاوز می شود، زمانی که محل زندگی مردم توسط دولتها و احزاب سرمایه داری با خاک یکسان می شود،زمانی که زندگی روزانه مردم (مانند سوریه، عراق، یمن و لیبی و… ) مختل می شود و هر لحظه باید منتظر کشته شدن خود یا عزیزان خود باشند، بناچار مجبور به ترک منطقه جنگی و یا همان خانه و کاشانه سابق خود میشوند و هیچکس نیست که دست یاری به سوی آنها دراز کند و نه تنها به حال خود رها می شوند بلکه تمام تلاشها در جهتى شکل میگیرد که مردمی که می خواهند در صلح زندگی کنند و از جنگی که دولتها و سرمایه داری و اسلامگرایان به پا کرده اند و زندگی آنها را نابود کردند بگریزند، از پاى بیفتند و مستأصل سرنوشت تحمیلى سیستم سرمایه دارى را بپذیرند و از تقلا براى نجات خود دست بکشند. وقتی هرج و مرج حاکم باشد هر دولتی هر کاری که خواست با آنها انجام می دهد و نیروهای فشار وابسته به جریانات راست و فاشیست هم در این وضعیت هرج و مرج حاکم شده توسط دولتها پناهگاه های آنها را به آتش می کشند ( مانند آتش زدن تنها بیش از ۱۰۰ مورد در چند ماه گذشته در آلمان ) و به اشکال مختلف به آنها حمله می کنند.