بسیاری از منتقدان آنارشیسم می پندارند که آنارشیسم جامعه را به ذرات پراکنده ای از شخصیتهای جدا و مستقل تقسیم می کند.

هرگونه پیوستگی اجتماعی گسیخته می شود و فقط افرادی تنها در کنار یکدیگر باقی می مانند و جامعه به عنوان «موجود اجتماعی» نابود می گردد. برعکس در هیچ یک از نظریات و باورهای اجتماعی همبستگی و برابری به این اندازه تکرار نمی شود.

در نظر آنارشیسم سعادت فردی و سعادت اجتماعی جدانشدنی هستند. جامعه ای که در آن هر انسانی متجاوز و دشمن همه ی افراد دیگر است مورد نفرت آنها است، آن چنان وضع فقط می تواند تصویری از جامعه ی امروزی باشد. ولی به نظرآنارشیسم انسان یک موجود کاملاً اجتماعی است.