جنبش ضد جهانی سازی هویت های متفاوت را حول یک مبارزه ی مشترک گرد می آورد. اما میدان ِ این مبارزه ی مشترک، از پیش مشخص و یا بر پایه ی اولویت ِ علایق یک طبقه ی خاص نیست. بلکه بصورت تصادفی و در حین مبارزه شکل می پذیرد. آنچه که این جنبش را رادیکال میسازد غیر قابل پیش بینی بودن و عدم تعیین آن است.
بازبودگی و گشایش بسوی تفاوت ِ هویت های متکثر است که جنبش ضد جهانی سازی را به جنبشی آنارشیستی تبدیل میکند. دلیل آنارشیستی بودن این جنبش، صرفا بخاطر نقش ِ برجسته ی گروهای آنارشیست در آن نیست. مسئله ی مهم تر در مورد جنبش ضد جهانی سازی این است که این جنبش بدون اینکه تعمدا آنارشیستی باشد، شیوه ی آنارشیستی از سیاست را در ساختار و سازمان خود پیش میگیرد. سیاستی که مرکز زدوده، تکثرگرا و دموکراتیک است.