ابزارِ جداشده از موجودِ زنده به بت‌واره تبدیل گردیده و میدانِ عملی تمامیت‌گرا (توتالیتر)، در هم‌سرشتی با توتالیتاریسمِ پول، از آنِ خود ساخته است. ابزار، که بیرون از انسانی که آن را به خدمت می‌گیرد هیچ‌چیز نیست، با بیرون‌راندنِ انسان از دایره‌ی خدمات‌اش، به همه‌چیز تبدیل شده است.

طرحِ فتح‌کردنِ موجودِ زنده، که دست‌کاری‌های ژنتیکی، کلون‌سازی، تولیدِ گیاهان و جانورانِ تغییرژن‌یافته، سکانس‌بندیِ ژنومِ انسانی، درمان از راهِ ژن، نمودارهای آن‌ اند، چه‌بسا فایده‌یی برای بشریت در بر می‌داشت چنان‌چه خود سرسپرده‌ی اقتصاد نمی‌بود، اقتصادی که زمین‌های قابل‌کشت را سترون، اقیانوس‌ها را آلوده، گُل و گیاه را تاراج می‌کند و انسان را برابر با کالایی می‌بیند.