نکات فوق همگی در نظریه دموکراسی مشارکتی انعکاس یافتند که در دهه شصت (میلادی) توسط رادیکال‌های آمریکای شمالی (که به طور مستقیم و یا غیر مستقیم تحت تاثیر تعالیم آنارشیست‌ها قرار گرفته بودند) مطرح شد! استدلال عمده‌ای که همواره علیه عدم تمرکز آنارشیستی و دموکراسی مشارکتی، مطرح می‌شود آن است (این دو آموزه) که باعث چند پارگی جامعه می‌گردند!