آشکار است که نیاز‌های حیوانی ما، عبارت از خوراک، پوشاک و سرپناه می‌باشند. اگر عدالت اصلا معنائی داشته باشد، هیچ چیز غیر عادلانه‌تر از آن نیست که انسانی از این سه محروم بماند! اما عدالت در این حد متوقف نمی‌شود. در رابطه با مجموعه کالا‌های موجود، هرکس نه تنها خواستار لوازم زندگی است بلکه طالب ابزار مرفه نیز می‌باشد! غیر عادلانه است که شخصی تا حد ازبین رفتن سلامت و یا ویرانی زندگیش کار کند در حالیکه دیگری غرق در وفور زندگی باشد! غیر عادلانه است کسی رفاه لازم جهت پرورش ذهن خود را نداشته در حالیکه دیگری بدون هیچ زحمتی، از رفاه کامل برخوردار باشد!