شعری از Farzan Alef /فرزان الف

مانیفست صامت ها در شعر من

12 فوریه یادداشت ها

آدم های این بند
همه
در عمق حضور خود
کلماتی را حمل میکنند
کلماتی که می خواهند
کلماتی که نمیخواهند
کلماتی که شاید نیستند ، یعنی فقط کلمه اند
کلماتی دیگر
مثلاٌ: اسمی ، صفتی ، مکانی ،چیزی ، حالتی

و در این میان
یک حرف ساکن
یک صامت تنها
در مغزی ِ خودکار یک زندانی
کز کرده است
و به هجایی ((کشیده)) شدن در کلمه ای ، فکر میکند
هجایی کشیده
که در وحشی ترین گامِ ترانه ی آزادی
پرتاب شود از حنجره ی یک زندانی
تا زندان بان بفهمد ، برای همیشه
که همیشگی ترین زندانی این بند خواهد بود

نقاشی:Hayley Blanck

منبع : فیسبوک Farzan Alef / فرزان الف

 

به اشتراک بگذارید Twitter Google+ Facebook Email بالاترین
برچسب ها:
برداشت از مطالب این وب سایت آزاد است