گوستاو لنداور، آنارشیست آلمانی می‌گفت «آنارشی نه موضوع خواسته‌ها بلکه مسئله زندگی است» و متفکری بنام کلمنکاو دریکی ازسخنرانی‌های خود گفت «برای آنهایی متاسفم که در۲۰ سالگی آنارشیست نبودند» و پرودن نوشت جامعه‌ای کامل است که نظم را با آنارشی همساز کند. جک لندن اشاره می‌کند که: «کلمه اتوپی کافی است تا دشمنان به محکوم کردن یک ایده بپردازند»

آنارشیست‌ها مدعی بودند که غالبا خشم، نیروی محرک تاریخ بوده است، ۵۰۰۰ سال پیش خشم برده‌ها علیه برده داران و اربابانشان آغازشد، درآن میدان میان خشم وآزادی، برای بشریت ایده‌ای متولد شد که به اندازه تاریخ بشرسابقه دارد، ولی خشم نیاز به یک ایده داشت که منتهی به یک اتوپی مثبت یعنی یک هدف گردد.